Tineke de Wit luidt de noodklok

Tineke de Wit luidt de noodklok: ‘Mentaliteitsverandering nodig in Rotterdamse haven’

‘Er is een mentaliteitsverandering nodig om het probleem van het tekort aan personeel bij bedrijven in de Rotterdamse haven op te lossen.’ Dat zegt Tineke de Wit, commercieel directeur van Prodex, in het komende magazine van Friends in Business. Zij luidt de noodklok.

‘De vijftigers en zestigers die de leiding hebben in bedrijven in de Rotterdamse haven, zijn opgegroeid in een tijd waarin het niet gewoon was om je gevoelens te uiten. Terwijl de jongeren die ze in die haven en industrie zo nodig hebben, juist daaraan in hun werk zo’n behoefte hebben. Er is amper echte interesse en de jongere van nu vraagt echt wat anders dan die in jaren 70 of 80. Het is ook geen verwijt aan die mannen.’

Generatiekloof
‘De beroepsbevolking in de Europoort en Botlek is vergrijsd. Er is sprake van een enorme generatiekloof en er zijn al zo weinig jongeren die dit werk willen doen. Ik spreek directeuren die dit ook zien en weten dat er iets moet veranderen. Ze houden het personeelsprobleem zelf in stand als ze niets doen.’

Het hele verhaal met Tineke de Wit van Prodex in het nieuwe nummer van Friends in Business. Op 17 maart wordt het komende magazine gelanceerd.

De Havenwerkers van de toekomst!

“De industrie, tja, het klinkt misschien niet zo interessant en ‘sexy’ als je niet weet wat het inhoudt. Techniek is niet alleen vieze nagels en een schroevendraaier in je hand. De industrie wordt alleen maar technischer, vooral binnen terminals.”


Lees in het interview van Onze Haven met onze huidige general manager Tineke de Wit, meer over de industrie en de visie van Prodex.

Samenwerking Prodex met Huntsman

In juli startten drie Prodex werknemers bij Huntsman aan een opleidingstraject.
Ze hebben het Operator B diploma al op zak en gaan nu aan de slag voor Operator C.

Klik hier om het artikel te vergroten en lees hun verhaal!

Prodex in magazine Friends in Business

Prodex werkt nauw samen met het Rotterdamse ondernemersplatform Friends in Business. Zo heeft manager Tineke de Wit recentelijk deelgenomen aan de Friends in Business-netwerklunch en zat ze in de internetuitzending van Friends in Business TV.

Naast deze activiteiten brengt het ondernemersplatform zowel hardcopy als digitaal een magazine uit. In de laatste editie van het digitale magazine is een mooi stuk over Prodex te vinden, klik hier om deze te bekijken.

Success story: Operator A en B met vallen en opstaan

We spreken met Justin, één van de dubbel gediplomeerde kandidaten van Prodex. Justin heeft een uniek traject achter de rug: na zijn Operator A heeft hij ook nog Operator B gedaan, wat een traject met enorme ups en downs was. Maar Justin heeft zijn schouders eronder gezet en recentelijk zijn Operator B afgerond. Gefeliciteerd Justin! Laten we bij het begin beginnen, wat deed je voor je tijd bij Prodex?

Thanks! Ik was stukadoor. Na het VMBO wilde ik eigenlijk bij de landmacht, maar ik was 16 jaar en dan kun je niet meteen defensie in. Je kon een tussenjaar bij Zadkine doen, maar je kreeg daar geen diploma voor. Mijn vader heeft me geadviseerd om in ieder geval iets te doen waar je een diploma voor krijgt en zo kwam ik uit op Bouwplaatsassistent. Diep van binnen kriebelde het daarna nog wel om voor defensie te kiezen, maar om praktische redenen heb ik gekozen om verder te gaan met Bouwplaatsassistent. Deze opleiding is heel breed en ik besloot me te gaan specialiseren tot stukadoor. Voor aanvang van de opleiding tot stukadoor werden me gouden bergen beloofd, maar op de helft van de opleiding waren er al geen stageplaatsen meer. Ik was bereid gratis mee te lopen om maar te kunnen oefenen, maar zelfs dat was niet mogelijk. Op school sta je in een hokje van 3 bij 3 en ben je constant de afwerklaag erop aan het smeren en eraf aan het halen, daar leer je het vak niet van. Om het vak in de vingers te krijgen moet je de praktijk in, in echte huizen oefenen. Ook dit traject liep dus niet echt gesmeerd.

Je bent uiteindelijk bij Kemira gekomen, waar je ook nog een tijdje hebt gewerkt voordat je aan de operator-opleiding begon. Hoe ben je hier terecht gekomen?
Mijn buurman is werkzaam bij Kemira en vertelde me dat ze mensen zochten. Ik heb toen drie maanden jerrycans afgetapt, alleen er stonden te veel mensen op de aftap. Eén persoon in dagdienst had genoeg geweest, maar we stonden er nu met drie man in een volcontinudienst. In de nacht hadden we vervolgens niks meer te doen. Ik ben toen naar achteren gegaan om tankwagens te verladen. Toen ik daar acht maanden liep, kreeg ik het aanbod van Kemira om de opleiding tot operator te gaan doen. Ik had aan het begin wel enigszins mijn twijfels, school en leren zijn niet mijn favoriete bezigheden. Toen ik zag wat ik er voor moest kunnen, werd ik niet echt vrolijk. Maar ik dacht: als ik kan blijven bij Kemira door deze opleiding te doen, gaan we er gewoon voor. Ik heb toen de niveautest gedaan om te kijken of ik Operator A of B kon doen, dat was ook een drama. Er waren sommen met puntjes tussen de cijfers, ik had altijd geleerd dat vermenigvuldigen met een kruisje was in plaats van een puntje. Ik keek naar de puntjes en dacht: wat moet ik hier mee? Uiteindelijk heb ik het gevraagd en kon ik de toets gewoon maken. Deze test bleek slechts een voorbode voor wat me te wachten stond..

De eerste maanden heb ik niet in de fabriek gelopen, Prodex heeft me daarna enorm geholpen. Ik weet zeker dat ik het zonder Prodex niet had gered.

Toen begon dus het echte werk. Je hebt eerst je Operator A gedaan en vervolgens ook nog je Operator B. Hoe verliepen deze trajecten?
Operator A verliep relatief rustig. Bij Operator A moet je weten hoe iets werkt, bij Operator B moet je ook weten waarom en het uit kunnen rekenen; daar begonnen de echte problemen. Ik had de eerste blokken van Operator B vrijstelling omdat ik Operator A al op zak had. Ik heb in overleg met Prodex bewust gekozen om deze blokken toch te doen, zodat je de stof opnieuw leert en niet meteen in het zwaarste blokken terecht komt: 2A en B. Dat bleek achteraf een goede keuze. Ik moest voor 2A bij elkaar 22 punten halen uit vier toetsen om het blok succesvol af te ronden. Ik begon met een 4.6, ik wist toen meteen dat ik er hard aan zou moeten trekken. Voor de toets daarna haalde ik een 5.8, vervolgens kwam boekje 9. Dit was het pittigste boekje van de opleiding, de hele school maakte je gek over dit beruchte boekje. Ik heb enorm geblokt voor boekje 9, ik heb zelfs dagen vrij genomen om te studeren. Na veel stress en twijfels over eigen kunnen, heb ik boekje 9 met een 6.8 gehaald. De laatste toets haalde ik met een 5.5 en blok 2A was binnen.

Het begin van 2B was nog erger, de eerste toets haalde ik een 3.3. Opnieuw sloeg de twijfel toe. Ik moest mijn eerste herkansing gebruiken en de 3.3 werd een 4.3. Ik haalde twee keer een 6 en moest voor de laatste toets een 5.5 halen om het beruchte gedeelte 2A en B af te sluiten. De druk liep nu echt hoog op. Als ik deze niet zou halen, moest ik ook mijn laatste herkansing gebruiken. Veel blokken, stressmomenten en gepieker later was het tijd voor de laatste toets: een overtuigende 7.8. Dat was een enorme opluchting. Ik wist dat de fase daarna redelijk eenvoudig was en dat bleek ook, ik haalde opeens allemaal 8’en.

De theorie had je nu binnen, maar het praktijkgedeelte liep ook niet op rolletjes. Kun je hier iets meer over vertellen?
Voor het praktijkgedeelte moet je de plant in. Informatie verzamelen over het proces, met operators praten, oefenen met de machines, in de controlekamer kijken. Ik kreeg echter veel te weinig tijd om te oefenen. Ik stond vaak in mijn eentje op de aftap en aangezien deze werkzaamheden gewoon uitgevoerd moesten worden, was er voor mij geen tijd om de fabriek in te gaan. Er kwam toen ook nog een reorganisatie bij Kemira. Ik kwam in een nieuwe ploeg en heb meteen aangegeven dat ik de fabriek in moest: ik moest oefenen, ik moest trainen. Dat was echter lastig omdat er maar een paar mensen gecertificeerd waren om op de aftap te staan. De eerste maanden heb ik niet in de fabriek gelopen, Prodex heeft me daarna enorm geholpen. Zij hebben constant op de deur geklopt bij Kemira om mij meer oefentijd te geven in de fabriek. Eerst bij de wachtchef, maar later zijn ze ook naar personeelszaken en zelfs de plant manager geweest om te zorgen dat ik meer tijd kreeg. Ik weet zeker dat ik het zonder Prodex niet had gered. Uiteindelijk heb ik 60 van de 450 werkdagen kunnen oefenen in de fabriek voor mijn praktijkproeven. Niet optimaal, maar genoeg om het praktijkgedeelte succesvol af te ronden. De laatste praktijkproef was ook nog stressvol. Ik had een gestructureerd verhaal voorbereid, een vaste manier waarop ik het proces wilde uitleggen. De examinator gooide echter gelijk roet in het eten. Hij kapte het af en wilde heel ergens anders beginnen. Toen ik ook nog een onderdeel van het proces was vergeten, sloeg de paniek helemaal toe. Gelukkig lukte het me om rustig te blijven en het proces goed uit te leggen. Toen de examinator zei dat ik geslaagd was, viel er een last van me af.

En nu op naar Operator C? Hoe zie je de toekomst voor je?
Als het niet hoeft, dan liever niet. Bij C heb je ook leidinggevende capaciteiten nodig en ik ben geen type die mensen aanstuurt. Ik moest bijvoorbeeld ook mannen van boven de 50 opleiden bij het laadrek. Die mannen dachten dan: van een jong pikkie als hem gaan we niks aannemen. Zij doen het al 25 jaar op dezelfde manier en dan kom ik even zeggen dat ze het anders moeten doen. Dat vond ik wel lastig en heeft me ook laten realiseren dat ik niet geschikt ben als leidinggevende. Mijn ambitie ligt daar ook helemaal niet. Het werk dat ik nu doe wil ik gewoon blijven doen. Je blijft elke dag dingen leren over het proces. Ik vind het gewoon heel interessant om te weten hoe alles precies werkt, dat is mijn drijfveer voor dit beroep. Ik heb het enorm naar mijn zin bij Kemira, het is een erg mooi bedrijf en goed voor de medewerkers. Ik hoop hier dus voorlopig nog wel even te blijven.

Success story: kunststofchemie tussen de Westlandse kassen bij Synres-Almoco

We spreken met Daniel Verhoeven, HR manager bij Synres-Almoco. Bedankt voor uw tijd en leuk dat u ons iets wilt vertellen over Synres-Almoco. Het product van Synres-Almoco en het bijbehorende proces is gecompliceerd te noemen voor mensen die niet thuis zijn in de kunststofchemie. Zou u misschien kunnen uitleggen wat jullie produceren?

Deze vraag is een bekende, ik moet vaak op verjaardagen uitleggen wat Synres-Almoco doet. We maken thermohardende persmassa’s in de vorm van granulaten, oftewel niet uitgeharde plastic korrels. Thermohardend betekent dat het zorgt voor een betere duurzaamheid van het product. En dan heb ik het niet over duurzaamheid dat het recyclebaar is, ik heb het over duurzaamheid dat het langer meegaat en stevig blijft; een betere bestendigheid dus. We hebben eigenlijk twee takken, enerzijds hebben we echt de granulaattak: dat gaat voornamelijk naar de vliegtuig- en automobielindustrie, daar worden sensoren en connectoren van gemaakt. Aan de andere kant verwerken we de korrels ook tot poeder: powder in-mold coating (PiMC) genaamd. Je kent waarschijnlijk de stoeltjes in de metro van de RET wel, die groene toplaag komt hier vandaan. De techniek van de stoeltjes is op zich niet bijzonder, dat wordt overal in de wereld gedaan, in stadionstoeltjes bijvoorbeeld. Deze poeder wordt echter middels een speciale techniek toegevoegd aan het product. Normaal wordt na het produceren van het product een beschermende laag aangebracht. De powder in-mold coating wordt daarentegen midden in het productieproces toegevoegd, hierdoor ontstaat er een binding tussen product en beschermlaag. Eerdergenoemde stoelen zijn zeer kras- en graffitibestendig. Iemand kan er nog steeds graffiti op spuiten, maar het is heel makkelijk schoon te maken, dat tast de beschermlaag dan weer niet aan. Dat maakt het, ondanks dat het een product is dat al lang bestaat, toch een innovatief product.

Klinkt als een interessant product. Hoe ziet u de toekomst voor u? Gaan er productmutaties plaatsvinden of gaan jullie je ook wellicht op andere markten richten?
We bevinden ons in een conservatieve nichemarkt. Als er bijvoorbeeld in de auto- of vliegtuigindustrie een applicatie is goedgekeurd heeft dat duizenden euro’s gekost om die goedkeuring te krijgen en gaan ze niet zomaar over tot een nieuwe applicatie. Deze markt is dus heel stabiel voor ons. Er zijn een aantal manieren waarop we het product nog aanpassen. Ten eerste maken we zo nu en dan een nieuw kleurtje, color mastering noemen we dat. Daarnaast kunnen we aanpassingen maken in de samenstelling van het product, oftewel een andere grade, om aan de specifieke wensen van een klant te voldoen. Tenslotte kunnen we het product food proof maken, voor keukenapplicaties bijvoorbeeld. We hebben nu zelfs een zwarte PiMC, die ondanks dat hij zwart is nog 20% zonlicht reflecteert. Dat is weer belangrijk voor de huizenmarkt in Amerika. De wet in Miami zegt dat huizen 20% van het zonlicht moeten reflecteren om het isolerend te houden, wat niet strookt met een zwarte kleur. Toch hebben we het voor elkaar gekregen.

Over eventuele nieuwe markten kan ik niet veel zeggen, we zijn erg afhankelijk van partijen waar we mee samenwerken en die laten soms op zich wachten. Daar kun je weinig invloed op uitoefenen. We hebben bijvoorbeeld een project met een bedrijf uit Zuid-Korea, die zijn hier twee jaar geleden voor het eerst geweest. De directeur kwam gelijk mee; lekker op z’n Aziatisch, meteen groots aanpakken. Nu, twee jaar later, hebben we voor het eerst een order binnen hebben om een test te gaan doen. Er gaat gewoon heel veel tijd overheen. Aangezien wij ook een kleine staff hebben, hebben wij ook geen capaciteit om daar zomaar meerdere personen op te zetten.

De selectie van kandidaten vind ik de kracht van Prodex, je krijgt het gevoel dat het maatwerk is

Ziet u veel veranderen voor de proces operators binnen Synres-Almoco en in het algemeen? Automatisering is een terugkerend thema binnen de procesindustrie, zien we binnen Synres-Almoco ook ontwikkelingen op dit gebied?
Mochten we nieuwe markten aanbreken, dan kan het heel hard gaan. Dan kan het zomaar zijn dat het bedrijf twee keer zo groot wordt binnen een jaar of vijf, zowel qua personeel als omzet. Wat je dan nodig hebt, zijn vooral meer operators, maar dat is een speculatief scenario. Wat betreft automatisering zijn we een aardige inhaalslag aan het maken. We zijn een oud bedrijf in een stabiele markt, dus voorgaande jaren was er geen urgentie om enorm te automatiseren en te verbeteren. We zijn hier een beetje achter komen te lopen, maar zijn daar nu verandering in aan het brengen. Het moet allemaal minder lichamelijk worden en meer poka yoke, dat is een Japanse term die staat voor fool proof. Bij deze methode wordt een productieproces dusdanig ingericht dat het bijna onmogelijk wordt om fouten te maken. Daarnaast zullen wij met automatisering niet dermate winst maken dat we ons personeelsbestand kunnen verkleinen, dat komt omdat we met relatief kleine volumes werken. We maken batches van 500 of 200 kilo, dat is natuurlijk heel arbeidsintensief. Want de lijn moet ook schoongemaakt worden en dat kun je niet automatiseren. Of in ieder geval, de komende 20 jaar nog niet.

Op dit moment lopen er drie kandidaten van Prodex bij Synres-Almoco. Kunt u iets vertellen over onze kandidaten en over de samenwerking tussen Synres-Almoco en Prodex?
Het zijn allemaal jonge enthousiaste gasten die ook allemaal hun koppie bij zich hebben en het werk snel goed oppakken. Vooral de mentaliteit waarmee ze binnenkomen is gewoon heel goed. De doorloop is flink geweest afgelopen jaren, maar niet bij de mensen die Prodex heeft aangeleverd; dat zijn allemaal blijvertjes en daar zijn we erg blij mee. Wat ik ook op prijs stel is dat het allemaal jongens zijn die ervaring hebben met procesindustrie. Hiervoor konden we nog weleens iemand van straat plukken en zeggen: we leren het je wel. Maar dat heeft toch wat risico’s. Ten eerste op het gebied van veiligheid en deze jongens zitten vaak sneller aan hun maximale potentie.

De selectie van kandidaten vind ik de kracht van Prodex, je krijgt het gevoel dat het maatwerk is. De consultant kent én de kandidaat én het bedrijf dusdanig, dat deze een perfecte match kan maken. Prodex kijkt niet alleen of het op papier past, maar neemt ook echt een stukje cultuur mee. Dat is wel echt een toegevoegde waarde. En als ik om iemand vraag, krijg ik altijd meerdere kandidaten. Ik mag altijd kiezen en dat ben ik niet gewend. Ik ga er vanuit dat we nog lang met Prodex blijven samenwerken. Als we iemand nodig hebben, weet ik bij wie ik gelijk als eerste aan de bel trek.

Success story: de eerste maintenance technician van Prodex

Hallo Stéphen, leuk dat je even de tijd voor ons vrij maakt om ons iets te vertellen over jouw verhaal bij Prodex. Wat deed je voordat je bij Prodex kwam en hoe kwam je bij maintenance terecht?

Ik was hiervoor automonteur. Er kwam een reorganisatie binnen het bedrijf en ik moest met 74 andere collega’s eruit. Als automonteur zag ik geen doorgroeimogelijkheden en dus ging ik verder kijken. Ik dacht: ik heb papieren in de techniek, ik kan sleutelen en ik ben niet te beroerd om opnieuw de boeken in te duiken. Zo kwam ik uit bij Prodex. Eigenlijk had ik proces operator in mijn hoofd, maar bij Prodex zeiden ze dat ze meer een maintenance technician in mij zagen. In eerste instantie had ik mijn twijfels, de maintenance was in mijn ogen enigszins onbekend en onbemind. Er werd me uitgelegd wat het vak inhield en waarom ze mij er geschikt voor vonden, daarna was ik om. Het bleek een gouden greep, want achteraf hadden ze helemaal gelijk: deze job past helemaal in mijn straatje.

Je moest toen weer de schoolbanken in, was dat zwaar? Hoe zag het begin van je leerwerktraject eruit?
Toen ik bij Shin-Etsu begon, keek ik mijn ogen uit. Ik had al een paar lessen van de opleiding gevolgd, dus ik wist enigszins wat me te wachten stond. Toch ontsteeg het mijn verwachtingen, zo’n fabrieksterrein is buitenaards!

Ik heb het niet als enorm zwaar ervaren. Soms moet je 2 dagen per week naar school, direct uit je werk door en dat kan pittig zijn. Maar als je op je diploma-uitreiking staat met dat papiertje in je hand, besef je dat het die zware dagen absoluut waard was. Ik heb overigens mijn voordeel kunnen halen uit mijn voorkennis van autotechniek. Er was bijvoorbeeld een toets over elektrotechniek. Auto’s bestaan tegenwoordig haast alleen maar uit elektrotechniek en in de toets stonden voor mij dus relatief eenvoudige vragen. Ik heb terug naar school gaan niet als probleem ervaren. Sterker nog, het heeft me gemotiveerd om nu wellicht nog door te gaan leren.

Prodex zag mijn potentie als maintenance technician, 5 jaar later zitten we hier

Kun je iets vertellen over de rol die Prodex heeft gespeeld binnen het traject dat je hebt afgelegd?
Zonder Prodex had ik hier nu niet gezeten. Ik wilde verder in de techniek, maar niet als automonteur. Overal waar ik solliciteerde werd echter een afgeronde opleiding gevraagd; ik had alleen mijn papiertje Autotechniek. Prodex zag mijn potentie als maintenance technician, 5 jaar later zitten we hier.

Prodex kent de sector en weet precies welke kandidaat bij een bepaald bedrijf past. De koppeling met Shin-Etsu bleek een hele goede match, ik zit hier perfect op mijn plek. Wat ik het leukste vind van deze werkplek is de dynamiek: het proces gaat 24 uur per dag door. Het onberekenbare en wispelturige trekt me. Als we om 8:00 werkoverleg hebben en om 8:05 ontstaat een storing, kan de hele planning overboord. Ik had laatste een gewone werkdag en kon 15:30 naar huis. Toen ik om 21:30 net naar bed wilde, werd ik toch nog gebeld dat ik moest komen om een storing op te lossen. Dan ben je om 3 uur ’s nachts pas thuis, maar dat hoort er bij en ik vind dat wel de charme van het vak. Het moet je wel echt liggen, maar in mijn geval is dat zo.

Hoe zie je de toekomst bij Shin-Etsu? Zie je jezelf hier over 10 jaar nog werken?
De 10 jaar ga ik wel redden. Ik heb het naar mijn zin in het team, we zijn op elkaar ingespeeld en iedereen heeft zijn eigen plekje. Ik voel me geaccepteerd en ik accepteer iedereen, ik heb met niemand moeite. Waarom zou ik dan voor  €100 meer naar de buurman gaan? Ik ga nog elke dag met plezier naar mijn werk. Ook de doorgroeimogelijkheden spreken me erg aan. Je begint als junior mechanical technician, ik ben inmiddels een rang hoger: second mechanical technician. Daar zitten nog first, allround en head technician boven. Omdat ik wil doorgroeien, ben ik op dit moment aan het overwegen om 4 jaar duaal HBO te gaan doen naast mijn job. Shin-Etsu denkt hierin mee, dat vind ik erg positief.

We hebben ook een erg jong team dat nog wel 10 jaar vooruit kan. Mijn team, rotating (alles wat draait), heeft bijvoorbeeld een gemiddelde leeftijd van 32 jaar. Ook in de andere disciplines van maintenance zitten jonge gasten en dat maakt de sfeer wel iets hipper.

Jongeren die twijfelen om de techniek in te gaan, zou ik aanraden het gewoon te doen. Het is natuurlijk een gok of het een wereld is waarin je thuishoort, maar zonder risico’s geen succes. Ik heb er geen seconde spijt van gehad. Als ik dit van tevoren had geweten, had ik nooit automonteur geworden. Op dat moment weet je niet beter. Achteraf ben ik enorm blij dat Prodex op mijn pad is gekomen.

Success story: van kapster tot operator

We spreken met Patricia Brouwer, momenteel proces operator bij Koole Tankstorage, ooit begonnen als kandidaat bij Prodex. Leuk dat je tijd voor ons wilt maken om je verhaal te doen. Je bent in 2012 bij Prodex terecht gekomen. Wat deed je daarvoor en waarom heb je besloten om bij Prodex te solliciteren?

Ik was kapster, ik heb zowel voor een baas als voor mezelf gewerkt. Op een gegeven moment miste ik echter uitdaging. Ik wilde toen eigenlijk automonteur worden, tot vrienden mij vertelden over een baan als proces operator. Ik ben mezelf gaan verdiepen en dacht: ‘ik ga het gewoon doen’. Ik ben toen gaan kijken wat de opties waren en kwam bij Prodex uit. In eerste instantie was Prodex sceptisch, ik was immers een kapster zonder ervaring in de techniek. Ze merkten echter dat ik het echt heel graag wilde. Ik heb toen verschrikkelijk gezeurd, gebeld en gedaan, tot ze overtuigd waren dat ik er écht klaar voor was. Ik was ook bereid zelf de opleiding betalen, maar dat is natuurlijk lastig aangezien het geen goedkope opleiding is.

Uiteindelijk heeft Prodex me de kans gegeven. Ik vond de stof erg interessant, vooral scheikunde en procestechniek. Natuurkunde en wiskunde vond ik daarentegen lastig. Het was geen makkelijke weg, maar ik heb nooit spijt gehad van de keuze. Alleen als ik vijf uur ’s nachts op steiger sta in de regen, denk ik weleens: ‘wat doe ik hier?’. Maar ik heb zo veel lol met mijn collega’s, dat maakt alles goed.

Je werd uiteindelijk een match met Vopak, alleen kon je daar door een overname niet je traject afmaken. Deze heb je vervolgens elders afgemaakt. Hoe heb je het leerwerktraject beleefd?
Bij Vopak werkte een vrouw als site manager, die vond het leuk als er een andere vrouw bij kwam en wilde mij de kans geven. Ik heb het daar erg naar mijn zin gehad, Vopak is een onwijs leuk bedrijf en zorgt goed voor haar personeel. Die terminal werd toen overgenomen door Shell en daar kon ik mijn opleiding helaas niet afmaken. Dat was erg stressvol, ik moest m’n opleiding halen én een nieuwe baan zoeken. Ik heb zeker weleens getwijfeld of het nog wel ging lukken, maar gelukkig vond Prodex een nieuwe plek voor me bij Nova Terminals. Daar werk ik nog steeds, inmiddels heet het Koole Tankstorage. Ik ben in een onwijs leuke ploeg terecht gekomen, dat maakt de overgang prettig.

Ik heb enorm veel aan de begeleiding gehad, zonder Prodex weet ik niet of het allemaal gelukt was

Fijn dat je het traject kon afmaken bij Nova Terminals/Koole Tankstorage. Kun je iets vertellen over de rol die Prodex heeft gespeeld tijdens je traject?
Ik heb enorm veel aan de begeleiding gehad, zonder Prodex weet ik niet of het allemaal gelukt was. Lorraine en Joke hebben alles voor me geregeld. Lorraine heeft ook een keer een dag meegelopen. Omdat de Prodex-consultants zo dicht bij jou en je traject staan, snappen ze het ook als een huiswerkopdracht soms nét even te veel is. Zo zat ik er op het einde van mijn opleiding ook een beetje doorheen; als ik mijn laatste examen 24 juni niet zou halen, zou ik 1 juli op straat staan. Joke kwam toen langs mijn huis om me een hart onder de riem te steken. Dat stukje extra begeleiding heb ik als erg positief ervaren.

Dat soort positieve geluiden horen we graag. Hoe is het als vrouw overigens om in een mannenwereld te werken?
Het is makkelijker. Ik word nooit gediscrimineerd, ik word juist vaak geholpen; positief gediscrimineerd eigenlijk dus. We koppelen bijvoorbeeld zelf de zeeboten aan, vaak met Filipijnen aan boord. Als ik dan een keer geen zin heb om te sleutelen, pak ik de sleutels en draai ik expres de verkeerde kant op. Vaak komt er dan een bemanningslid die aanbiedt het voor me te doen. M’n collega’s moeten dan altijd lachen en zeggen: ‘ze heeft het weer voor elkaar, hoor’. Als mijn mannelijke collega de verkeerde kant op draait, worden ze juist uitgelachen. Maar als het nodig is, sta ik wel mijn mannetje hoor.

Zoals je zei, ben je na je leerwerktraject bij Koole Tankstorage blijven werken, heb je het nog naar je zin? En hoe zie je de toekomst voor je?
Jazeker, ik heb het erg naar mijn zin! Ik krijg ook de mogelijkheid, als ik mezelf genoeg heb bewezen, om door te groeien en naar de controlekamer te gaan. Dat is iets wat ik echt graag wil in de toekomst, de terminal van binnen én buiten leren kennen. Ik zou het zonde vinden om alles over board te gooien en ergens opnieuw te beginnen. Ik zit hier op mijn plek.

Tegen jongeren die net als ik een carrièreswitch tot proces operator ambiëren, zou ik willen zeggen: gewoon doen! Blijf niet de rest van je leven bij een job hangen waar je het niet naar je zin hebt. Je werkt meer dagen dan dat je er vrij bent, dus maak er het beste van. En ook al is het niet altijd makkelijk, als je het echt wilt dan lukt het.

Prodex bij SBS6

Zondag 28 augustus waren wij te zien bij het programma ‘Hier aan de Kust’ op SBS6 om het tekort aan personeel in de haven en industrie te bespreken. Hierbij vertelde onze manager kort wat over de dienstverlening van Prodex en vertelde een leerling en een klant over hun ervaring met ons.